تويت
عبدالله محمد أحمد حسين الوراق «وهج الأشواق»
وهج الآشواق
خصل شعرك وسط وهجك و سماح بسمك
بشوف خاطر الكلام كتب اسمك
و اشوف شوق القصيد عرف رسمك
ما عارف خطاى لى وين و لا فرحا معاك و لا كنت حزين
و هاك همك فى خصل شعرك و سماح بسمك
فى جميل خطوك الموزون على نغمك
و صوت الناى و الغناى يرجعنى لامك
و اجيب همك بصوت الشوق و حرف اسمك
و اشوفك جوه فى جواى احس لمسك
و اشوفك يا شعاع ضواى اصلو خطاى على شمك
يا ريتنى منك اكون واكون سكون فى نفسك و احس همك
و انا العاشقك و عاشق حروف اسمك
و خصل شعرك وسط وهجك تقول الدنيا من بسمك
و تقول شوق القصيد ماخد حروفو من اصلك
واجيك موصول بروعة جيدك الموصول بخصلك
و امد فى خطاى تكونى معاى و اخاف زعلك
اخاف خطاى ما تمشى و لا اصلك
ما اصلى منك و اصلو ليمى من وصلك
و خصل شعرك تعربد فى جواى وسط وهجك
و بشوف خاطر الكلام كتب اسمك
عرف رسمك و حفظ همسك
خصل شعرك وسط وهجك و سماح بسمك
بشوف خاطر الكلام كتب اسمك
و اشوف شوق القصيد عرف رسمك
ما عارف خطاى لى وين و لا فرحا معاك و لا كنت حزين
و هاك همك فى خصل شعرك و سماح بسمك
فى جميل خطوك الموزون على نغمك
و صوت الناى و الغناى يرجعنى لامك
و اجيب همك بصوت الشوق و حرف اسمك
و اشوفك جوه فى جواى احس لمسك
و اشوفك يا شعاع ضواى اصلو خطاى على شمك
يا ريتنى منك اكون واكون سكون فى نفسك و احس همك
و انا العاشقك و عاشق حروف اسمك
و خصل شعرك وسط وهجك تقول الدنيا من بسمك
و تقول شوق القصيد ماخد حروفو من اصلك
واجيك موصول بروعة جيدك الموصول بخصلك
و امد فى خطاى تكونى معاى و اخاف زعلك
اخاف خطاى ما تمشى و لا اصلك
ما اصلى منك و اصلو ليمى من وصلك
و خصل شعرك تعربد فى جواى وسط وهجك
و بشوف خاطر الكلام كتب اسمك
عرف رسمك و حفظ همسك
