تويت
عبدالله محمد أحمد حسين الوراق «كلمة شعر»
كلمة شعر
ليه بتسالى عن هواى
و انتى ليك كل العمر
و كيف تقولى البينا مخفى و باقى سر
ما طيفك انتى فى جواى و للدواخل اسر
و ينادى بيك وسط الخلوق كلمة شعر
و اغنى بيك وسط المحافل صوت وتر
و ما كنت قايل الولف جواك مبعثر
و ما كان عشم صدق الكلام
العشتهً غربه احلاها مر
و شوق الحرف اليك كتب اصدق شعر
يبقى باقى احلام و معتم ظلام
بعد ما كان ضوء فجر
و كنت منتظر الزمان
يفرحنى بيك و اصلىى واقف منتظر
و ليك بفتش فى العزر و القى ليك كل العزر
امكن يكون دى خوف امكن اتغيرت الظروف
امكن تكون اسيرة سحر
والله حبك فينى كان و من زمان جواى حر
و كنت شايفك لى محبه و اجمل قدر
و ما كنت عارف زول تحِبه و انت حُبه و ليك غدر
و ما كنت عارف باقى الحروف جواك مبعثر
و ما كنت عارف حبى ليك يبقى خاطر و انكسر
و كنت منتظر الزمان يفرحنى بيك و ما زلت واقف منتظر
ليه بتسالى عن هواى
و انتى ليك كل العمر
و كيف تقولى البينا مخفى و باقى سر
ما طيفك انتى فى جواى و للدواخل اسر
و ينادى بيك وسط الخلوق كلمة شعر
و اغنى بيك وسط المحافل صوت وتر
و ما كنت قايل الولف جواك مبعثر
و ما كان عشم صدق الكلام
العشتهً غربه احلاها مر
و شوق الحرف اليك كتب اصدق شعر
يبقى باقى احلام و معتم ظلام
بعد ما كان ضوء فجر
و كنت منتظر الزمان
يفرحنى بيك و اصلىى واقف منتظر
و ليك بفتش فى العزر و القى ليك كل العزر
امكن يكون دى خوف امكن اتغيرت الظروف
امكن تكون اسيرة سحر
والله حبك فينى كان و من زمان جواى حر
و كنت شايفك لى محبه و اجمل قدر
و ما كنت عارف زول تحِبه و انت حُبه و ليك غدر
و ما كنت عارف باقى الحروف جواك مبعثر
و ما كنت عارف حبى ليك يبقى خاطر و انكسر
و كنت منتظر الزمان يفرحنى بيك و ما زلت واقف منتظر
