لـمّا تـرحـل
إنتَ عارف لمـّا ترحل عمرى يصبح كلو آهه
والفؤاد بيكون مجرّح وروحى يتجدد عَناها
الدنيا بعدك ماله ضلمه والشمس يادوب ضحاها
جـانـا فـى دنـيانـا طلّه وبالفرح نوّر سماها
آه عيونك وينه لىَّ ماله عينى ما بتراها
ماله لو جات لىَّ تانى وخففت للروح شقاها
وراك ماصبحت حزينه وتانى عادت لى أساها
والألم خيّم عليها والفرح فات عاد نساها
لسه بعشق لى دروبك ورحى روحك مُشتهاها
وأنتَ ليه بالله فته وكنتَ إلهامه وهواها
ماله صبحت روحى تايه وفى الدروب ضلّت خطاها
وإنتَ نوره الكان يضوى فى الظلام يكشف هُداها
النجوم فاتتنى راحت وتانى ماعاد لىْ ضياها
ماله صبحت فى كآبه وحالفه ما يشلع سناها
الرياض ماتت وروده وكنت أطياره وشذاها
والزمن صوّح زهورهاوإنتَ منك كان نداها
الجداول الكان بتجرى ماله بس جفت مياها
والخمايل تانى يبست والربيع ما عاد غشاها
ماله ماكان زايده خضره والكنار عاشق غَواها
مالو روّح من رحلته والنسيم فارق أباها
حياتى بعدك ماله قاحله والضباب عكّر صفاها
والمشاعر الطيبه نحوك صبحت الأحزان رِداها
الأمانى الدابه شبت القدر عاد لىْ محاها
قول لِى ياسيد الأمانى ماله ماتت فى صِباها
لسه بهواك وبريدك ونفسى بس كان يوم مناها
تبقى جنبها طول حياته وفى الدرب تصبح معاها
لسه كلماتك معايا جوه يتردد صداها
وأحيا عمرى أنا فى رجاكَ وروحك إتعشم لقاها
أبقى عايش روحى صابره وليها ترجع يامناها
وإن كمان ما جيتنى تانى تبقى ذكراك بس عزاها